
Wklęsłość i wypukłość szkła - zamknięty uszczelnieniem zestaw szybowy zawiera w przestrzeni międzyszybowej określoną objętość gazu. Parametry wyjściowe gazu są określone w decydującej mierze przez barometryczne ciśnienie powietrza, bezwzględną wysokość nad poziomem morza oraz temperaturę powietrza w czasie i miejscu produkcji. Przy montażu szkła izolacyjnego na innych wysokościach, przy zmianie temperatur i odchyleniach ciśnienia atmosferycznego powstają nieuchronnie wklęsłe i wypukłe wygięcia pojedyńczych szyb i tym samym optyczne zniekształcenia. Występowanie tego zjawiska świadczy o dobrym wykonaniu szyb - są po prostu szczelne.
Kondensacja pary wodnej - w określonych warunkach może również przy szkle izolacyjnym wystąpić kondensat na powierzchniach zewnętrznych od strony pomieszczenia lub od strony zewnętrznej. Od strony pomieszczenia pojawienie się kondensatu jest warunkowane przez wartość U (W/m2K), wilgotność, cyrkulację powietrza oraz temperaturę zewnętrzną i wewnętrzną. Warto dodać, że podstawową sprawą przy tego rodzaju problemach jest dobre i częste wietrzenie pomieszczeń. Dotyczy to szczególnie pomieszczeń, gdzie z oczywistych przyczyn pary wodnej jest najwięcej, a więc: kuchni, łazienek i sypialni. Problem ten pojawia się szczególnie tam gdzie wymieniono stare nieszczelne okna na nowe, dużo szczelniejsze od poprzednich. Przy szczególnie dobrej izolacyjności termicznej zestawu, dużej wilgotności powietrza i wyższej temperaturze powietrza w stosunku do szkła możliwe jest wytrącanie się kondensatu na powierzchni szyby na zewnątrz pomieszczenia. Efekt ten występuje szczególnie w zimowe poranki i dotyczy szyb o bardzo dobrym współczynniku U (W/m2K). Generalnie można stwierdzić, że zjawisko to świadczy o wysokiej jakości szyb zespolonych.
"Dzwonienie" szprosów - zjawisko to jest spowodowane normalnymi drganiami tego aluminiowego elementu (tyczki), podczas otwierania, zamykania lub nawet podmuchów wiatru na zewnątrz. Minimalną szerokość ramki dystansowej przy zastosowaniu szprosów jest 12 mm. Niezachowanie tego parametru powoduje, że w pewnych warunkach atmosferycznych (wysokie ciśnienie powietrza) szyba może zetknąć się ze szprosem powodując uszkodzenie powłoki niskoemisyjnej lub nawet pęknięcie szyby. W celu ograniczenia tego zjawiska stosuje się silikonowe przekładki na szprosach, które są nieodłącznym elementem ich konstrukcji. Dodatkowo, maksymalna odległość łączeń szprosów z ich punktami podparcia w konstrukcji nie powinna przekraczać 1 mb długości.
Pęknięcie szkła - szkło jako przechłodzony płyn należy do ciał kruchych, które podlegają pewnemu naprężeniu własnemu. Nie można ich zauważalnie plastycznie zniekształcić (jak np. stal), natomiast przy przekroczeniu granicy elastyczności natychmiast pękają. Naprężenia własne szkła float charakteryzują się dużą równomiernością i znikomą wartością wstępną. Jeżeli przy przetwarzaniu w szkle występowałyby naprężenia, to nie mogłoby być ono krojone i obrabiane mechanicznie.
Zwilżalność szkła izolacyjnego - może być różna w zależności np. od odcisków rolek, palców, etykiet, ssawek próżniowych, itd. Przy wilgotnych powierzchniach szkła wskutek utworzenia się nalotu, deszczu lub wody, różna zwilżalność może być widoczna w postaci plam, teoretycznie o większej przezroczystości.
Anizotropia przy szkle hartowanym - anizotropie powstają przy szkle, które podlega termicznemu procesowi hartowania. Poprzez zróżnicowanie strefy naprężenia powstaje podwójne załamanie promieni świetlnych. Spolaryzowane fale światła dziennego powodują, że zjawiska te są widziane jako widmowe barwy w postaci pierścieni oraz chmur.